Maska gazowa to indywidualne urządzenie, przylegające do twarzy i wykonane z gumy, silikonu lub innych materiałów, służące do ochrony dróg oddechowych, oczu i skóry twarzy przed działaniem bojowych środków trujących, pyłów radioaktywnych a także bakterii i wirusów chorobotwórczych. Maska przeciwgazowa ma zastosowanie militarne dla ochrony przed atakami z użyciem broni chemicznej, w przemyśle chemicznym, dla ochrony przed lotnymi zanieczyszczeniami przemysłowymi oraz górnictwie i pożarnictwie.

Maski przeciwgazowe występują zwykle w dwóch rodzajach:
  • Maski filtracyjne, które oczyszczają skażone powietrze za pomocą filtrów, filtropochłaniaczy albo pochłaniaczy.
  • Maski izolacyjne (np. o zastosowaniu medycznym), w których sprężone w wysokociśnieniowej butli powietrze doprowadzane jest do maski elastycznymi przewodami lub regenerowane na drodze reakcji z odpowiednimi substancjami chemicznymi.

Historia

Najwcześniejsze patenty na maski przeciwgazowe pojawiły się ok. 1887. Już w 1799 maski przeciwgazowe wprowadził do użytku w kopalniach Aleksander von Humboldt, wówczas pracujący w przemyśle wydobywczym jako pruski inżynier górnictwa. W początkowym okresie I wojny światowej żołnierze armii kanadyjskiej wykorzystywali polowe środki doraźne w celu ochrony przed niemieckimi atakami z użyciem chloru - zwykle ochraniali drogi oddechowe szmatami nasączonymi moczem, trzymając je przy twarzy podczas ataku gazowego.

 
Niemiecka maska przeciwgazowa z okresu II wojny światowej

Pierwsze proste konstrukcje funkcjonalnych masek opracowano na początku XX wieku, w 1912 amerykański wynalazca Garret A. Morgan stworzył, a następnie w 1914 opatentował, urządzenie złożone z wełnianego kaptura z którego wystawały elastyczne węże zwisające do ziemi, umożliwiając oddychanie powietrzem które w założeniach miało być mniej zanieczyszczone niż znajdujące się powyżej gruntu opary gazu. Rolę filtra spełniały umieszczone u wlotu węży wilgotne gąbki. Morgan zyskał uznanie w 1916, kiedy to jego brat wraz z dwoma ochotnikami, wyposażeni w maski jego konstrukcji uratowali wielu ludzi znajdujących się w wypełnionych szkodliwymi oparami i dymem tunelach znajdujących się pod Jeziorem Erie, na terenie elektrowni wodnej w Cleveland.

W roku 1915 brytyjski oficer dr. Cluny MacPherson, pełniący funkcję doradcy wojskowego do spraw gazów trujących w Królewskim Regimencie Nowofundlandzkim, opracował w czasie służby pod Gallipoli konstrukcję opartą o hełm należący do pochwyconego więźnia z nieprzyjacielskiej armii. Hełm pełnił rolę stelaża lub ramy, do której przymocowana była osłona wykonana z materiału, ze szklanymi okularami służącymi do obserwacji. Materiał nasączony był związkiem chemicznym absorbującym często używany w atakach chemicznych chlor. Urządzenie MacPhersona było pierwszym ogólnym rozwiązaniem kwestii przeciwdziałania atakom z użyciem gazu trującego w armii brytyjskiej.

Pierwszą działającą maskę przeciwgazową z pochłaniaczem węglowym opracował w 1915 rosyjski chemik Nikołaj Dimitrijewicz Zielińskij. W czasie I wojny światowej używano jej przeciwko niemieckim atakom z użyciem broni chemicznej. W 1916 maska ta została zaakceptowana przez państwa ententy jako stały element uzbrojenia armii. Obecnie jest to najbardziej popularny typ maski przeciwgazowej na świecie.

Budowa

 
Rosyjska maska izolacyjna IP-5

Typowa maska filtracyjna składa się następujących elementów :

  • Część twarzowa - zwykle wykonana z gumy lub silikonu, posiadająca otwory do patrzenia wykonane z przeźroczystego materiału, zawory wdechowy i wydechowy oraz gwint umożliwiający podłączenie odpowiedniego pochłaniacza. Nowoczesne konstrukcje masek mają często podwójny zawór wydechowy, aby uniemożliwić zasysanie skażonego powietrza w momencie rozpoczynania wdechu oraz membranę umożliwiającą komunkację głosową (np. maski wojskowe). Innym udogodnieniem są złącza umożliwiające spożywanie płynów, zwykle przy użyciu specjalnie przystosowanych manierek lub camelbaków.
  • Torba przeznaczona do przechowywania i transportu maski oraz dodatkowego wyposażenia, np. stosowanych w zimie wkładek zabezpieczających przed szronem lub zestawu odkażającego.
  • Pochłaniacz lub filtropochłaniacz - element mocowany na dole maski, wykonany z cienkiej blachy lub tworzywa sztucznego, uformowany w kształcie płaskiej lub podłużnej walcowatej puszki. Filtropochłaniacze najczęściej są zintegrowane z częścią twarzową maski, przykręca się je do gwintu lub mocuje za pomocą specjalnych zamocowań. Większe filtropochłaniacze, podczas użytkowania znajdujące się w torbie, przyłącza się do maski za pomocą giętkiej karbowanej rury.

Typowa maska gazowa izolacyjna z chemicznym źródłem tlenu składa się z następujących elementów:

  • części twarzowej połączonej z karbowaną rurą łączącą. Część twarzowa maski tego rodzaju nie posiada żadnych zaworów.
  • pochłaniacza regeneracyjnego, wypełnionego przeważnie nadtlenkami sodu lub potasu i zaopatrzonego w specjalne urządzenie inicjujące.
  • worka oddechowego wykonanego z nieprzepuszczalnej, nagumowanej tkaniny, zaopatrzonego w zawór usuwający nadmiar tlenu. Worek w niektórych modelach masek ma kształt toroidalny i jest zakładany na szyję użytkownika.
  • torby do przenoszenia maski i dodatkowego wyposażenia

Działanie maski polega na tym, że w trakcie wydechu zużyte powietrze przechodzi przez pochłaniacz regeneracyjny, po czym gromadzi się w worku. Następnie, kiedy rozpoczyna się wdech powietrze wraca tą samą drogą do płuc użytkownika. Regeneracja powietrza wewnątrz pochłaniacza odbywa się przykładowo według reakcji:

4NaO2 + 2CO2 → 2Na2CO3 + 3O2

4NaO2 + 2H2O → 4NaOH + 3O2

Ponieważ reakcje są egzotermiczne, powietrze z pochłaniacza wychodzi podgrzane co wielu przypadkach jest niekorzystne. Charakterystyczną cechą masek tego rodzaju jest to, że raz zainicjowany pochłaniacz musi zostać zużyty bez żadnych przerw w pracy i nie wolno go wykorzystywać powtórnie.

Ze względu na fakt całkowitej izolacji od otoczenia maska może być używana nawet przy bardzo wysokich stężeniach szkodliwych substancji a także w warunkach braku tlenu w otaczającej atmosferze. Ponadto niektóre typy masek izolacyjnych przystosowane są do pracy pod wodą na głębokości do kilku metrów.

Źródło wikipedia.pl





Krajowi producenci sprzętu ochronnego

Faser S. A. Fabryka Sprzętu Ratunkowego i Lamp Górniczych
ul. Nakielska 42/44, 42-600 Tarnowskie Góry, tel. (032) 285 0777
e-mail: faser@faser.com.pl

Filter-Service ul. Sadowa 7A, 95-100 Zgierz
tel. (+48 42) 717 1976, 717 1978 fax (+48 42) 717 1515
e-mail: filter@filter.zgierz.pl

Maskpol S.A. Przedsiębiorstwo Sprzętu Ochronnego
Konieczki 42-140 Panki, tel. (0 pref. 34) 317 9822
fax (0 pref 34) 317 9831, email: maskpol@maskpol.com.pl

Ravimed Sp. z o.o. Zakład Produkcji Sprzętu Medycznego
ul. Polna 54, 05-119 Łajski k/Legionowa
tel/fax: (+48 22) 782 2167, 782 23 67, e-mail: ravimed@ravimed.com.pl

Secura B.C. producent ochron osobistych
email: secura@secura.com.pl

Dysytrybutorzy zagranicznego sprzętu ochronnego

3M Poland Sp.z.o.o al. Katowicka 117, Kajetany k/Warszawy, 05-830 Nadarzyn
tel. (022) 739 6000, fax (022) 739 6001 Dystrybutorzy >>>

Anco Sp. z o.o ul. Kilińskiego 53, 80-452 Gdańsk
tel. (058) 557 3130 fax (058) 557 3118 email: zibi1@anco.com.pl

KrolPol (Dräger) Serby Stare 28, 67-200 Głogów
tel. (076) 833 1900 fax (076) 833 1329; e-mail: glogow@krolpol.com.pl Dystrybutorzy >>>

Msa-Auer Polska Sp z o.o. ul. Wschodnia 5A, 05-090 Raszyn k/Warszawy
tel. (022) 711 5000, fax (022) 711 5019; e-mail: biuro@msa-auer.com.pl Dystrybutorzy >>>

Procurator BHP ul. Wielki Rów 40B, 87-100 Toruń
tel. (056) 664 4044, 664 4045; email: procurator@procurator.com.pl

Swed-Polexi ul.Polna 67, 83-330 Żukowo
tel. (0-58) 681 8719 fax (0-58) 681 7223 email: bhp@swed-polexi.pl


 
Amerykanie z pewnością mają wiele powodów by poważnie myśleć o ochronie przed skutkami ataków terrorystycznych. Zobaczmy, co proponują w kwestii ochrony układu oddechowego. Komercyjny odpowiednik niniejszego skromnego serwisu. Najnowsze maski przeciwgazowe (SGE400 za $119 - cena porównywalna z dobrymi maskami produkcji krajowej)

 

 Za dodatkową opłata dostępne: urządzenie do pobierania płynów, ramki okularowe do szkieł korekcyjnych (!) - w tej masce można nosić przygotowane wcześniej u optyka okulary w specjalnej ramce, dodatkowe filtry, torby, rozwiązania dla dzieci, przenośne komory izolacyjne, kombinezony ochronne, kaptury ucieczkowe, preparaty jodowe i wiele innych! Podobne serwisy: Safer America, Micronel Safety, ProKI.org, Mine Safety Appliances Company - producent amerykańskich wojskowych masek przeciwgazowych, m. in. M17 (polska MP-4) oraz współczesnej Evolution 5000 (zobacz po polsku).


Logo Obrony Cywilnej powrót do początku strony Ciekawe infomracje:

 

Wojskowy Instytut Chemii i Radiometrii (WIChiR):
WDROŻENIA!!!; Zakład Ochrony Dróg Oddechowych - Akredytacja Zakładu - normy i procedury badawcze; Zakład Ochrony Skóry, Środków dymnych i Zapalających

Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii

Centralny Instytut Ochrony Pracy:
Materiały nt. ochrony indywidualnej przed czynnikami biologicznymi i chemicznymi

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA): Bądź bardziej bezpieczny

Marynarka Wojenna RP: serwis ekologiczny: Instrukcja postępowania w przypadku wyłowienia amunicji chemicznej; Co zrobić, gdy na morzu lub na lądzie natrafisz na niebezpieczny materiał?; Ośrodek analizy skażeń; 30 Kompania Przeciwchemiczna w Świnoujściu; 55 Kompania Przeciwchemiczna w Rozewiu;

Największy katalog masek przeciwgazowych świata, historyczne / współczesne, wojskowe / cywilne. Język niemiecki, ale warto zajrzeć nawet dla samych fotogalerii. Autor: Johannes Möller

Przegląd Obrony Cywilnej: zwiastuny numerów
ul. Grzybowska 77, 00-844 Warszawa, skr. poczt. 108
tel. (0 pref. 22) 620 2044 w.427, fax. (0 pref. 22) 652 2695
e-mail: biuro@bellona.pl

Wydział Zarządzania Kryzysowego Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego; serwis wykonany bardzo starannie, jest nawet poziom promieniowania online: Co warto wiedzieć - sprzęt i środki ochronne

Wydział Zarządzania Kryzysowego Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie: Zaopatrzenie w sprzęt i środki ochrony indywidualnej ludności przed skażeniami;  Budowle ochronne województwa małopolskiego

 

 

 

 

 

 

 

 

 Żródło:  Niekomercyjny Serwis Społecznej Edukacji Obronnej © 2003.